ਸਭ ਰੰਗ

  •    ਅਧਿਆਪਕ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਨੇ / ਚਰਨਜੀਤ ਕੈਂਥ (ਲੇਖ )
  •    ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਬਨਾਮ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ / ਇਕਵਾਕ ਸਿੰਘ ਪੱਟੀ (ਲੇਖ )
  •    ਭੈਣ ਘਰ ਭਾਈ ਤੇ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਜਵਾਈ / ਰਮੇਸ਼ ਸੇਠੀ ਬਾਦਲ (ਲੇਖ )
  •    ਜਦੋਂ ਸਾਲੀ ਨੇ ਖਵਾਇਆ ਦੇਸੀ ਮੁਰਗਾ / ਜਸਵੀਰ ਸ਼ਰਮਾ ਦੱਦਾਹੂਰ (ਵਿਅੰਗ )
  •    ਮੇਰੀ ਸਰਦਲ ਦੇ ਦੀਵੇ / ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਫਾਜ਼ਿਲਕਾ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਗਹਿਣਾ ਨਹੀ / ਵਿਵੇਕ (ਲੇਖ )
  •    ਰੰਗਿ ਹਸਹਿ ਰੰਗਿ ਰੋਵਹਿ / ਦਲਵੀਰ ਸਿੰਘ ਲੁਧਿਆਣਵੀ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਸ਼ਰਨਜੀਤ ਬੈਂਸ ਦੀ ਪੁਸਤਕ - ਸੰਗੀਤਕ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਖ਼ਜਾਨਾ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਰਾਜਪ੍ਰੀਤ / ਰਿਸ਼ੀ ਗੁਲਟੀ (ਲੇਖ )
  •    ਹੁਕਮਨਾਮਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਤਿਗੁਰ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਬਿੰਬ / ਲਾਭ ਸਿੰਘ ਖੀਵਾ (ਡਾ.) (ਲੇਖ )
  •    ਵੋਟ ਮੰਗਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਕਾਰਗਰ ਘਰੇਲੂ ਨੁਸਖਾ / ਮਿੰਟੂ ਬਰਾੜ (ਵਿਅੰਗ )
  • ਜ਼ੋਹਰਾ ਬੇਗ਼ਮ (ਕਵਿਤਾ)

    ਬਰਜਿੰਦਰ ਢਿਲੋਂ   

    Email: dhillonjs33@yahoo.com
    Phone: +1 604 266 7410
    Address: 6909 ਗਰਾਨਵਿਲੇ ਸਟਰੀਟ
    ਵੈਨਕੂਵਰ ਬੀ.ਸੀ British Columbia Canada
    ਬਰਜਿੰਦਰ ਢਿਲੋਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ


    ਜ਼ੌਹਰਾ ਬੇਗਮ, ਤੂੰ? ਇਸ ਵਕਤ? ਐਥੇ ? ਕਿਉਂ?
    ਸ਼ੌਹਰ, ਬੁੱਢੀ ਮਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਥੇ ਛੱਡ ਆਈ ਏਂ?

    ਘਰ ਨੂੰ ਚਲੀ ਜਾ. ਇਹ ਜਗਾ੍ਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਰੁਕਣ ਦੀ ਨਹੀ.
    ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਏ. ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ. ਚਲੀ ਜਾ.

    ਮੌਲਵੀ ਸਾਹਿਬ, ਸ਼ੌਹਰ? ਘਰ? ਬੱਚੇ? ਬੁਢੀ ਮਾਂ? ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ.
    ਬੱਚੇ ਤਾਂ ਭੁਖ ਨਾਲ ਮਰ ਰਹੇ ਨੇ. ਤੇ ਸ਼ੌਹਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬੀਮਾਰ ਏ.

    ਇਸ ਬੇ ਸਹਾਰਾ ਜ਼ੌਹਰਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਹੀ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਮਿਲਿਆ ਏ.
    ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਅਗੋਂ ਤੋਂ ਭੁਖੇ ਨਹੀਂ ਮਰਨਗੇ, ਤੇ ਸ਼ੋਹਰ ਨੂੰ ਦਵਾ ਵੀ ਮਿਲੇਗੀ.

    ਮੌਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਖੇਰ ਮਨਾਉ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਊ.
    ਆਪਣੀ ਕੁਰਸੀ ਸੰਭਾਲੋ, ਤੇ ਭੁੱਲ ਜਾਉ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀਆਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਜ਼ੌਹਰਾਵਾਂ ਨੂੰ.

    ਜੀਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਿਓ, ਅੱਜ ਤੁਸੀ ਆਪ ਹੀ ਭੱਟਕ ਗਏ ਹੋ?
    ਤੁਸੀਂ ਜਾਊ. ਮੈਂਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹਾਲ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿਉ. ਮੈ ਜੱਨਤ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ ਏ.

    ਤੂੰ ਇਕ ਔਰਤ ਏਂ. ਤੇਰੀ ਜੱਨਤ ਬਚਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰ ਨਾਲ ਏ, ਜ਼ੌਹਰਾ ਬੇਗਮ.
    ਚੱਲ ਜਲਦੀ ਚੱਲ਼ ਭੀੜ ਵੱਧ ਰਹੀ ਏ. ਜਾਨਦੀ ਏਂ ਭਾਰੀ ਖਤਰਾ ਏ ਅੱਜ ਇੱਥੇ.

    ਅੱਜ ਜ਼ੌਹਰਾ ਖਤਰੇ ਤੌਂ ਨਹੀ ਡਰਦੀ. ਉਹ ਆਪਣਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ.
    ਸਿਰਫ ਦੱਸ ਸੈਕਿੰਡ ਹਨ ਥੌਡੇ ਕੋਲ ਮੌਲਵੀ ਸਾਹਿਬ, ਜਾਉ, ਜਾਉ. ਚਲੇ ਜਾਉ.

    ਜ਼ੌਹਰਾ ਬੇਗਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ'ਚ ਅੱਜ ਡੁੱਬਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲੀ ਦੇਖਕੇ
    ਮੌਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਇੱਕ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤੇ ਵਾਗੂੰ  ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ ਤੇ  ਦੌੜਨ ਲੱਗੇ.

    ਅੇਨੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧਮਾਕਾ ਹੋਇਆ, ਮੌਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਘੁੱਮਕੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਖਿਆ,
    ਜ਼ੌਹਰਾ ਇੱਕ ਬੁੱਝਦੀ ਹੋਈ ਸ਼ਮਾ ਦੀ ਤਰਾਂ੍ਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਢੇਰੀ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ.

    ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਤਰਾਂ  ਕਹਿਰ ਦੀ ਹਵਾ ਝੁਲ ਰਹੀ ਸੀ.
    ਕੁਝ ਲੋਕ ਜੱਨਤ'ਚ ਜਾ ਚੁਕੇ ਸੀ ਤੇ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਈ ਤੜਫ ਰਹੇ ਸੀ.

    ਕੀ ਇਹੀ ਸੀ ਜ਼ੌਹਰਾ ਦਾ  ਵਜੂਦ? ਤੇ ਜ਼ੌਹਰਾ ਦੀ ਭੁਖ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਹੱਲ?  
    ਹੈ ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ
    ਇਸ ਜਹਾਲਤ ਦੇ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰਿਆਂ 'ਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੌਹਰਾ ਬੇਗਮਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਏ?"