ਕਵਿਤਾਵਾਂ

  •    ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਉਮੀਦ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਤੋਤਾ-ਤੋਤੀ ਗਏ ਬਜਾਰ (ਬਾਲ-ਕਵਿਤਾ) / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਪੱਟਿਆ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਹੌਂਸਲੇ ਦੀ ਕਵਿਤਾ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਠੰਢ ਦਾ ਗੀਤ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਗੀਤ )
  •    ਯੁੱਗ ਹੁਣ ਨਵਾਂ ਆਂ ਗਿਆਂ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਗੀਤ )
  •    ਧੀ ਰਾਣੀ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਨੀਰ ਬਚਾਓ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਹੌਂਸਲੇ ਦੀ ਕਵਿਤਾ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਸੁਹਣੇ ਪੰਛੀ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਗਰਮੀ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਚਿੜੀਏ ਨੀਂ ਚਿੜੀਏ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਗੀਤ )
  •    ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਪੜਾਓ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਚਾਈਏ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਸਾਰੰਗੀ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਤਾਰ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਉਹ ਵੇਲਾ ਤੇ ਇਹ ਵੇਲਾ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਚਿੜੀਓ ! / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਵਿਸਾਖੀ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਸੂਲੀ ਉੱਤੇ ਜਾਨ / ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ (ਗੀਤ )
  • ਯੁੱਗ ਹੁਣ ਨਵਾਂ ਆਂ ਗਿਆਂ (ਗੀਤ )

    ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ   

    Email: omkarsood4@gmail.com
    Cell: +91 96540 36080
    Address: 2467,ਐੱਸ.ਜੀ.ਐੱਮ.-ਨਗਰ
    ਫ਼ਰੀਦਾਬਾਦ Haryana India 121001
    ਓਮਕਾਰ ਸੂਦ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ


    ਬੇਰੀਆਂ ਦੇ ੳੁੱਤੋ ਬੇਰ ਤੋੜ-ਤੋੜ ਖਾਣ ਦਾ।
    ਬੜਾ ਸੀ ਨਜ਼ਾਰਾ ੳੁਦੋਂ ਘੁਮਣ-ਘੁਮਾਣ ਦਾ।

    ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰਾ ਸਾਰਾ ਸੂੲੇ ੳੁੱਤੇ ਕੱਢਦੇ,
    ਫਿਰ ਖੇਤ ਵਿੱਚੋਂ ਬਰਸੀਨ ਆਂਣ ਵੱਢਦੇ,
    ਬੜਾ ਸੀ ਗਰੂਰ ਪੰਡ ਸਿਰ ੳੁੱਤੇ ਚਾਣ ਦਾ।

    ਲੋਕਾਂ ਦਿਆਂ ਖੇਤਾਂ 'ਚੋਂ ਮਤੀਰੇ ਖਾਣ ਜਾਂਦੇ ਸਾਂ,
    ੲਿੰਜ ਹੀ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ 'ਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਨਾਦੇ ਸਾਂ,
    ਬੜਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਸਕੂਲ ਮੁੜ ਜਾਣ ਦਾ।

    ਘਾੲੀਟੁੱਟ ਬਾਬੇ ਦੀਆਂ ਜਾਮਨਾ ਸਾਂ ਤੋੜਦੇ,
    ਬਾਲਪਨ ਵਿੱਚ ਬੱਸ ੲਿੱਲਤਾਂ ਹੀ ਲੋੜਦੇ,
    ਕੋੲੀ ਫਾੲਿਦਾ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਾਬੇ ਦੇ ਭਜਾੳੁਣ ਦਾ।

    ਬਾਪੂ ਜੀ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਘਰੋਂ ਸਾੲੀਕਲ ਸਾਂ ਕੱਢਦੇ,
    ਕੱਚੀ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਦੇ ੳੁੱਤੇ ਰੇਲ ਵਾਂਗੂੰ ਛੱਡਦੇ,
    ਆਂੳੁਂਦਾ ਸੀ ਸਰੂਰ ਕੈਂਚੀ ਸਾੲੀਕਲ ਚਲਾੳੁਣ ਦਾ।

    ੳੁੱਠ ਕੇ ਸਵੇਰੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਗ ਵਿੱਚ ਛੱਡਦੇ,
    ਖਾ ਕੇ ਪ੍ਸ਼ਾਦੇ ਮੱਝਾਂ ਚਾਰਨ ਲੲੀ ਕੱਢਦੇ
    ਬੜਾ ਚੇਤਾ ਆਂੳੁਂਦਾ ਹੁਣ ਮੱਝੀਆਂ ਚਰਾੳੁਣ ਦਾ।

    ਛੱਪੜਾਂ 'ਚ ਵਾੜ ਮੱਝਾਂ ਬੋਹੜਾਂ ਥੱਲੇ ਬੈਠਦੇ,
    ਛੱਡ ਸਾਰੇ ਫਿਕਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਖੇਡਦੇ,
    ਮੁੱਲ ਨਹੀਓਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਹੱਸਣ-ਹਸਾਣ ਦਾ।

    ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਗੲੇ ਮੌਜ਼ਾਂ ਖੁੱਸੀਆਂ,
    ੳੁਦੋਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਸ ੳੁੱਥੇ ਕਿਤੇ ਛੁਪੀਆਂ,
    ਰਹਿ ਗਿਆਂ ਹੈ ਚੇਤਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਦਾ।

    ਬੀਤ ਗਿਆਂ ਵੇਲਾ ਹੁਣ ਮੁੜ ਨਹੀਓਂ ਲੱਭਣਾ,
    ਲੱਭ ਵੀ ਗਿਆਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਸਾਥੋਂ ਨਹੀਓਂ ਪੁੱਗਣਾ,
    ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਕਦਮ ਮਿਲਾਣ ਦਾ।

    ਯੁੱਗ ਹੁਣ ਹੋਰ ਦਾ ਹੀ ਹੋਰ ਨਵਾਂ ਆਂ ਗਿਆਂ,
    ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਰੰਗਲੀ ਬਣਾ ਗਿਆਂ,
    ਕੋੲੀ ਨਹੀਓਂ ਫਾੲਿਦਾ ਹੁਣ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ।

    ਆਂਸਮਾਨ,ਧਰਤੀ,ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਗਾਹ ਲਿਆਂ,
    ਵੱਡੇ ਵਿਗਿਆਂਨੀਆਂ ਨੇ ਕੲੀ ਕੁੱਝ ਬਣਾ ਲਿਆਂ,
    ਲਗਦਾ ਹੈ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਦਾ।