ਕਵਿਤਾਵਾਂ

  •    ਅਸਲੀ ਮਿੱਤਰ / ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਲੈਹੜੀਆਂ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਮਾਂ / ਫੋਰਨ ਚੰਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਚਿੜੀਆ ਮੇਰੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆ / ਬੂਟਾ ਗੁਲਾਮੀ ਵਾਲਾ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਦੁਨੀਆ ਹੱਸਦੀ ਵਸਦੀ ਚੰਗੀ ਲਗਦੀ / ਹਰਦੀਪ ਬਿਰਦੀ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਮੁਸੀਬਤਾਂ / ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਬੁੱਕਣਵਾਲ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੋ-ਨਾ - 2 / ਮੋਹਨ ਭਾਰਤੀ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਗ਼ਜ਼ਲ / ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਿਧੂ (ਗ਼ਜ਼ਲ )
  •    ਕਰੋਨਾ / ਸਤੀਸ਼ ਠੁਕਰਾਲ ਸੋਨੀ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਕੁਦਰਤਿ ਪੁਰਖੁ ਪਾਸਾਰ / ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਗ਼ਜ਼ਲ / ਮਹਿੰਦਰ ਮਾਨ (ਗ਼ਜ਼ਲ )
  •    ਲੋਕ-ਤੱਤ / ਕੁਲਤਾਰ ਸਿੰਘ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਅੱਲੜ ਤੇ ਅਣਭੋਲ / ਸੁੱਖ ਚੌਰਵਾਲਾ (ਗੀਤ )
  •    ਰੁੱਤਾਂ / ਪਵਨਜੀਤ ਕੌਰ ਬੌਡੇ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲਦੇ ਦਿਨ / ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗਰੇਵਾਲ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਲੁਕਿਆ ਇਸ਼ਕ / ਨਵਦੀਪ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਸਵੈਮਾਣ / ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਗੈਦੂ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਪਿੱਪਲ਼ ਤੇ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ / ਫੋਰਨ ਚੰਦ (ਕਵਿਤਾ)
  •    ਦੁੱਖ਼ਾਂ ਭਰੀ ਨਾ ਮੁੱਕੇ ਰਾਤ / ਮਲਕੀਅਤ "ਸੁਹਲ" (ਕਵਿਤਾ)
  • ਸਭ ਰੰਗ

  •    ਮਨੁੱਖ ਹਾਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ / ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਕੁਮਾਰ (ਲੇਖ )
  •    ਪੱਖੀ ਨੂੰ ਲਵਾ ਦੇ ਘੁੰਗਰੂ / ਸ਼ੰਕਰ ਮਹਿਰਾ (ਲੇਖ )
  •    ਪਿੰਡ ਦੇ ਪਿੰਡੇ 'ਤੇ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਮਾਸ ਦੀ ਬੋਟੀ ਨਹੀਂ ! / ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਿੰਘ ਰਾਠੌਰ (ਲੇਖ )
  •    ਲੋਕ ਗਾਇਕ ਜਾਂ ਮੋਕ ਗਾਇਕ? / ਮਿੰਟੂ ਬਰਾੜ (ਲੇਖ )
  •    ਕਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਨੇ ਬਦਲੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦੇ ਢੰਗ / ਫੈਸਲ ਖਾਨ (ਲੇਖ )
  •    ਸਕੀਮੀ ਤੇ ਮਜ਼ਾਕੀਆਂ -ਤਾਇਆ ਕੋਰਾ / ਗੁਰਬਾਜ ਸਿੰਘ ਹੁਸਨਰ (ਲੇਖ )
  •    ਕਰੋਨਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ / ਉਜਾਗਰ ਸਿੰਘ (ਲੇਖ )
  •    ਪੁਰਾਤਨ ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜੋ ਸਮਾਨ ਸਾਂਭੀ ਬੈਠਾ 'ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਬਰਨਾਲਾ' / ਤਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੜੈਚ (ਲੇਖ )
  •    ਤਪਦੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਪਾਂਧੀ / ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਫਾਜ਼ਿਲਕਾ (ਪੁਸਤਕ ਪੜਚੋਲ )
  •    ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੇ ਸਿਰਕੱਢ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੋਸ਼ਟ / ਮਿੱਤਰ ਸੈਨ ਮੀਤ (ਲੇਖ )
  • ਰੋਸ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ)

    ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਬੁੱਕਣਵਾਲ   

    Email: naibsingh62708@gmail.com
    Cell: +91 94176 61708
    Address: ਪਿੰਡ ਬੁੱਕਣਵਾਲ ਤਹਿ: ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ
    ਸੰਗਰੂਰ India
    ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਬੁੱਕਣਵਾਲ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇਥੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ


    ਜਿੰਦਰ ਦਵਾ-ਦਵ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਾਲੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਮਝਾਉਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਜਿੰਦਰ ਇਹ ਕੀ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ ?
    " ਅੱਗ ਲਾ ਰਿਹਾ, ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਸਸਰੀ ਕਾਲ"।ਉਹ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਪਰ ਯਾਰ! ਕਿਉਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕ ਰਿਹਾ।
    ਮਾਸਟਰ ਜੀ, " ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਕੱਲਾ ਲਾ ਰਿਹਾ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ । ਹੋਰ ਫੇਰ ਕਰੀਏ ਵੀ ਕੀ ਇਸ ਮਣਾ ਮੂੰਹੀ ਰਹਿੰਦ ਖੂਹਦ ਦਾ ?"।
    ਮੈਂ ਉਸ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, " ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਇੰਨੀਆ ਸਕੀਮਾਂ ਅਤੇ ਸਬਸਿਡੀਆਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹੈ ਇਸ ਨੂੰ ਗਾਲਣ ਲਈ ਸੰਦ ਸਦੇੜੇ ਵਾਸਤੇ, ਫੇਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਨੀਂ ਉਸ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦੇ"।
    "ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਨੇ, ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਛੋਟੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਾਸਤੇ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਨਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮਾਫੀ ਨਾ ਕੋਈ ਸਬਸਿਡੀ। ਸਰਕਾਰ ਤਾਂ ਵੱਡਿਆ ਦਾ ਹੀ ਪੱਖ ਪੂਰਦੀ ਆ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ" ਤੰਗਲੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹਾਉਂਕਾ ਜਿਹਾ ਲੈਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ।
    " ਜਿੰਦਰ ਇਸ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਧੂੰਐ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆ ਨੇ, ਜਿਹੜੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ।ਉਹ ਵੱਖ ।  ਜਿਹੜੇ ਧੂੰਐ ਨਾਲ ਐਕਸੀਡੈਂਟ ਹੁੰਦੇ ਨੇ,ਉਸ ਦਾ ਕੀ ? ਮੈਂ ਕਈ ਸਵਾਲ ਇੱਕੋ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਜਿੰਦਰ ਨੂੰ ਕੀਤੇ।
    ਮਾਸਟਰ ਜੀ, " ਇਹ ਧੂੰਆ ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਂਦਾ, ਮੇਰਾ ਬਿਮਾਰ ਪਿਉ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ, ਬੇਬੇ ਤਾਂ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੜਾਈ ਕਰ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਕਰੀਏ ਕੀ ?" ਜ਼ਿੰਦਰ ਸਿਰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
    " ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਧੂੰਆਂ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਦਮ ਲਿਆਊ, ਫੇਰ ਪਤਾ ਲੱਗੂ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਿ ਉਹ ਇੰਨਾਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੀ। ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਾਨੂੰ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਮੁੱਲ ਦਿੰਦੀ, ਕਿਉਂ ਸਾਨੂੰ ਮੰਡੀਆਂ 'ਚ ਰੋਲਦੀ ਆ, ਕਿਉਂ ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਭੱਜ ਰਹੇ ਨੇ, ਕਿਉਂ ਨੀਂ ਸਾਨੂੰ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦਿੰਦੀ"।ਜਿੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਾਂ ਰੋਸ ਪ੍ਰਗਟਾਉਣ ਦਾ ਜਵਾਲਾ ਮੁੱਖੀ ਫੁੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਦਮਾ ਦਮ ਤਿੰਗਲੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਦੀ ਅੱਗੇ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।