ਧੀਆਂ / ( ਕਵਿਤਾ)
ਰਾਜ ਲੰਗੇਆਣਾ
ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਝੰਣਾਂ ਨਾ ਧੀਆਂ ਦੇ, ਬਾਝੋਂ ਰੌਣਕ ਰਹਿਣੀ,
ਨਾ ਤੀਆਂ ਦੇ ਲੱਗਣੇ ਮੇਲੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਿੱਕਲੀ ਪੈਣੀ,
ਇੱਕ ਦਿਨ ਐਸਾ ਆਉਣਾ, ਇਹ ਨਾ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਉਣਗੀਆਂ,
ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਪੁੱਤ ਵਿਆਉਣੇ, ਜੇ ਧੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਓਹ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਾਤਲ ਲੋਕੋ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
ਇੰਝ ਹੀ ਧੀ ਤੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕੋ ਪਰਖੋਗੇ,
ਇੱਕ ਦਿਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ, ਲੋਕੋ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਰਸੋਗੇ।
ਚਿੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਆਲ੍ਹਣੇ, ਜਦ ਇਹ ਪਾਉਣਗੀਆਂ,
ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਪੁੱਤ ਵਿਆਉਣੇ, ਜੇ ਧੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਓਹ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਾਤਲ ਲੋਕੋ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
ਮਾਪੇ ਹੀ ਜੇ ਹੋਵਣ ਕਾਤਲ, ਕਿਥੇ ਧੀਆਂ ਜਾਵਣ,
ਕੁੱਖ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਰੋ-ਰੋ ਲੋਕੋ, ਕਿਹਨੂੰ ਦੁੱਖ ਸੁਣਾਵਣ।
ਜੇ ਨਫਰਤ ਹੋਗੀ ਜਗ ਤੋਂ, ਨਾ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੀਆਂ,
ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਪੁੱਤ ਵਿਆਉਣੇ, ਜੇ ਧੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਓਹ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਾਤਲ ਲੋਕੋ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਧੀਆਂ, ਉਹ ਨਿੱਤ ਦੁਆਵਾਂ ਕਰਦੇ,
ਪੁੱਤ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਧੀ ਹੀ ਦੇ-ਦੇ, ਸਾਡੀ ਕੁੱਖ ਸੁਲੱਖਣੀ ਕਰਦੇ।
ਧੀਆਂ ਵੀ ਤਾਂ ਪੁੱਤਾਂ ਵਾਂਗੂੰ, ਸਾਡੇ ਦਰਦ ਵੰਡਾਉਣਗੀਆਂ,
ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਪੁੱਤ ਵਿਆਉਣੇ, ਜੇ ਧੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਓਹ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਾਤਲ ਲੋਕੋ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
ਸੋਚ ਬਦਲ ਦਿਉ ਆਪਣੀ, ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਦੁਰਕਾਰ ਦਿਉ,
ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੀਆਂ ਵਾਂਗੂੰ, 'ਲੰਗੇਆਣੀਆਂ' ਆਖੇ ਪਿਆਰ ਦਿਉ।
ਨਾ ਕੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੋ, ਨਾ ਇਹ ਰੌਣਕਾਂ ਫੇਰ ਥਿਆਉਣਗੀਆਂ,
ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਪੁੱਤ ਵਿਆਉਣੇ, ਜੇ ਧੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਓਹ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਾਤਲ ਲੋਕੋ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
-------------------------------------------------------------------------------------------