to
ਦਵਿੰਦਰ ਜੀ/ ਜਗਜੀਤ ਜੀ
ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ
ਆਪ ਦਾ " ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਂ" ਦਾ ਨਵਾਂ ਅੰਕ ਮਿਲਿਆ। ਵਧੀਆ ਪਰਚਾ ਹੈ। ਅਜੇ ਕੇਵਲ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ। ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਵਿਦਵਾਨਾ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ।
- ਇੰਦਰਜੀਤ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗਜ਼ਲ ਦੁਨੀਆਵੀ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਉਲਝੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਸਫਲ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਗ੍ਰਹਿਸਤਾਂ ਦੀ ਆਪ ਬੀਤੀ ਲਗਦੀ ਐ। ਰਵਿੰਦਰ ਜੀ ਦੀ ਤਾਂਘ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਧਾਗਾ ਹੀ ਅਮਲੀ ਰੂਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੇੜ ਅਮਿੱਟ ਹੁੰਦੀ ਐ ਪਰ ਗੱਠ-ਜੋੜ ਵੀ ਨਿਭ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਮਾਖਤਾ, ਕ੍ਰ੍ਰੋਧ ਭਾਰੂ ਹੋਇਆ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਨਿੱਕੀਆਂ ਅਨਗਹਿਲੀਆਂ ਜੋ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਲਾਇਲਾਜ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ, ਭੁਲਣਹਾਰ ਮਾਨਸ ਦੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ।ਮਿਲ ਕੇ ਜਪੋ ਜੀ ਰਾਮ - ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦਵਾ!
-
- ਪ੍ਰਦੀਪ ਗਿੱਲ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ,ਇੱਕ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਕਾਮੇ ਦੀ ਜੱਦੋ ਜਹਿਦ ਹੈ। ਮੈ ਵੀ ਅਪਣੀ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਬੈਠਾ ਸਾਂ:
ਕਰਮਯੋਗੀ ਹਾਂ ਮਿਹਨਤੀ ਹਾਂ।
ਮੋਖ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਖੱਟਦਾ ਖਾਂਦਾ ਵੰਡਦਾ ਹਾਂ।
ਤਾਂਵੀ ਘਾਟ ਦਾ ਨ ਘਰ ਦਾ ਹਾਂ।
- ਪੱਪੂ ਰਜਿਆਣਾ ਜੀ ਭਾਂਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ,ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਹੀ ਲਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਭ ਬਿਨ ਮੀਤ ਨਾ ਕੋਈ!
-
- ਬਲਕਾਰ ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਨੇ ਤੇਰੀ ਹਰ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਐ। ਉਹ ਤਾਂ ਬਿਨ ਕਿਹਾਂ ਹੀ ਸਭ ਕਿਛ ਜਾਣਦੇ ਨੇ। ਪੁਕਾਰਨਾ ਤਾਂ ਅਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਸ਼ਾਬਾਸ਼!
-
- ਜਸਬੀਰ ਭਲੂਰੀਆ ਜੀ ਸੱਚ Aੁੱਕਰਿਆ। ਇਲਾਜ - ਰੱਬ ਹੱਥ?
-
- ਸੁਪ੍ਰੀਤ ਜੀ ਆਪ ਨੂੰ ਹੱਲ ਲੱਭ ਗਿਆ ਖ਼ੁਸੀ ਹੋਈ। ਕਈ ਵਿਚਾਰੇ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਹੀ ਲੱਭੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਇੰਦਰਜੀਤ ਜੀ ਦੀ ਗਜ਼ਲ ਪੜ੍ਹੋ।
ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਬਾਸੀ
ਅਮਰੀਕਾ